O COLEXIO
SANTIAGO APÓSTOLO
E O ORGULLO DE SER GALEGO
Saín de Galicia aos 14 anos,
desde Ant as de Ulla, tendo como única defensa as
miñas mans para o traballo, a honestidade que aprendín da
miña familia e unha tarxeta de presentación que aínda me
acompaña: o meu orgullo de galego.
Chegado ao país, asocieime á
Sociedade de Antas de Ulla e Monterroso, onde comecei a
traballar con todas as miñas forzas pola integración de
todas as sociedades que existían da provincia de Lugo, nunha
soa entidade, o cal logrouse co correr do tempo, formándose
o Centro Lucense.
Cumprido ese primeiro obxectivo,
a loita continuou na ilusión de unir á Colectividad Galega,
o cal atraeu a vontade dos dirixentes dos catro centros
provinciales (Coruñés, Pontevedrés, Ourensán e ao cal eu
pertencía) e, finalmente logo de moitas peripecias,
#constituír\\\\+se\\\\\\
o Centro Galicia de Bos Aires.
Hoxe, fronte ao Colexio
"Santiago Apóstolo", as instalacións que están á vista non
son milagre do ceo, nin a obra dun filántropo, senón o
froito sagrado do esforzo, a perseveranza e a capacidade do
noso auténtico pobo, resultado da emigración e do orgullo de
ser galegos.
Penso que este é a homenaxe a
toda esa xente, que traballou e deu todo sen pedir nada a
cambio. Son aqueles heroes anónimos que se achegaban a
colaborar dentro das entidades na emigración, que quizais
non podían comprar o terreo para construír a súa casa, pero
que si aportaban uns pesos para adquirir os ladrillos dun
segundo fogar, como o Recreo "Pazo Galego”, o Noso " Lar" ou
o Campo "Galicia".
Aínda que debo recoñecer que
este país abriulles as portas generosamente e penso habémolo
defraudado. Cada un de nós galegos tivo ao chegar a outro
paisano que lle esperaba, con ese sentido de solidariedade
que se traía da parroquia de orixe, conformando un auténtico
mutualismo herdado da terra que nos viu crecer.
O Colexio será quen irradiará a
lama de galleguidad permanente e a todo o mundo. Por iso a
Fundación que rexe este Instituto Educativo foi integrada
polas autoridades da Xunta de Galicia, a cuxo fronte está a
figura do seu Presidente, D. Manuel Fraga Iribarne,
verdadeiro exemplo de emigrante, quen é mellor entendeu este
pensamento e que ademais é o seu mellor ejecutor, ao ser
tamén emigrante a Cuba, xunto aos seus pais. Outras
autoridades da Xunta puxeron o seu apoio incondicional e non
podemos facer nomes sen caer na inxustiza.
Fundación "Galicia-América" está
integrada polo Centro Galicia de Bos Aires, que constitúe a
suma de todos os esforzos dos seus socios e autoridades,
identificados co Estatuto desta Fundación que, nos seus
primeiros artigos, expresa con claridade a creación do
Colexio que, por outra banda, foi un ideal desde o primeiro
emigrante que chegou a este país e, co correr das décadas,
acrecentouse a necesidade da súa realización. A ejecución
deste proxecto contou coa providencial presenza do
Presidente D. Manuel Fraga, que non só le e escribe varios
idiomas, senón que elabora, sente, actúa e goberna pensando
nos seus paisanos, estean onde estean.
Así naceu unha nova entidade,
que non é nin será unha entidade máis no contexto da
Comunidade Galega. Esta Fundación quere ofrecer un sincero
recoñecemento a todos e cada un deses seres anónimos, que
como dixen antes viñeron dar, non a pedir; emigrantes que
non viñeron facerse a América" senón que contribuíron a este
país e fundaron Galicia en América.
O Instituto "Santiago Apóstolo"
non é un Colexio para galegos xa que, grazas a Deus, a
emigración finalizou décadas atrás. É un Colexio feito por
galegos para ofrecer a este gran país que tanto lle debemos
e, dalgún xeito, retribuirle a súa xenerosidade, tendo en
conta que a Arxentina abriu as portas das súas escolas e
universidades sen limitacións nin prejuicios de raza ou
nacionalidade. É un espazo educativo aberto a todas as
persoas de boa vontade que desexen abrevar en liberdade
nesta fonte, onde conflúen os máis puros valores de
Arxentina e Galicia, para preparar cultural e técnicamente
aos nosos descendientes e así enfrontar con maior
posibilidade o mundo en que vivimos.
Vaia tamén o noso recordo, por
medio desta obra, para as autoridades arxentinas que durante
todo este tempo abríronnos as portas e apoiáronnos en todas
as xestións; foron os nosos mellores aliados. Para o resto
da colectividad do mesma orixe ou de comunidades veciñas,
todas contribuíron a consolidar este labor. En especial a
todos quen conforman o Centro Galicia, porque eles son os
herdeiros desta fazaña e os legatarios das xeracións que
virán, do froito deste esforzo monumental que será o Colexio
Arxentino-Galego "Santiago Apóstolo".
Pero, quede o agradecimiento
permanentes a eses seres anónimos, que desde o alto
estarannos bendicindo e para as súas familias que os
representan. Eles deron a súa vida en defensa da nosa
personalidade como cultura diferenciada e nin sequera
reclamaron a gloria do recordo.
Eses coterráneos, verdadeiros
apóstolos da nosa galleguidad, serán entronizados nese altar
maior da cultura, ante a cal, inclinarémonos
ir arriba |
