PARA MANTER VIVA A NOSA LINGUA
E AS NOSAS TRADICIÓNS EN BOS AIRES

Sempre me sentín moi orgulloso de ser galego e de vivir como tal; acabei comprendendo o concepto do sentir galego cando, con motivo de estreitar lazos entre as universidades e centros arxentinos coa Xunta de Galicia, tiven a ocasión de visitar o país austral, onde a dimensión do galego abarca marxes tan amplas que comprende e define todo o español. Gardarei un grato recordo das viaxes e da calidez e hospitalidad coa que nos acolleron os nosos paisanos. Da mesma xeito, compraceume comprobar que os galegos en Arxentina posúen unha identidade étnica rexional moi arraigada e constatei como se foron consolidando as máis de 35 comunidades galegas nese país, entre as que cabo destacar os traballos do Centro Galicia de Bos Aires e o da Fundación Galicia-América, que coa súa encomiable traballo e estrutura organizativa estableceron con éxito as súas relacións coa sociedade receptora e coa propia Galicia.

Os centros galegos foron, en principio, lugares de encontro, foros sociais que propiciaron a difusión das tradicións e a permanencia dos costumes galegos en Arxentina; grazas a eles permanecen os nosos hábitos, a nosa memoria e forma de ver a vida. O galego está en todas as partes do mundo, traballa, loita e arrisca. Hoxe a necesidade de conservar as raíces e as tradicións pasa polo uso e a defensa , que tanto apoiamos, da lingua nai, a lingua galega. De feito, cada vez nos demandan máis cursos de galego en Arxentina, e é xa que logo  plausible a iniciativa que tivo o Centro Galicia en Bos Aires de emprender o labor de creación do Colexio Santiago Apóstolo medida canalizada a través dá Fundación Galicia-América e acollida de bo grado pola Xunta de Galicia, a través da Consellería de Educación, e Ordenación Universitaria e da Consellería de Cultura, Comunicación Social e Turismo.

Atopámonos

ir arriba